فیض کاشانی

*دِلْ به دِلَْبر دادم و ،دلدار دلْ را دلْ ندید
دلْ به دلبر دلْ سپرد ،دلدارپا از دلْ کشید
دلْ به دنبال دِلَشْ دلْ دلْ کنان ، دلْخونِ دل ْ
دلْ ز دلبر خواستم ، دلبردلْ از این دلْ برید

دلْ شکست و ، تیره روزی شد نصیب دلْ ، دِلا
دلْ در آتش سوخت ،دلبربی مهابا شد ، پرید
حالْ ، دِلْ ماند و غم دِلْدار و اینْ دِلْداده ،.. آهْ
داده دِلْ این دِلْ .دِلِ دلْدار ، مُفتْ این دِلْ خرید

دل شکست دلبر بریدْ و ، دِلْ ز دلبر سوخت ، دلْ
دِلْ بماند و یاد دِلدار و ، دلِ بی دلْ شهید
این چهل و سه دلی را که دلم ، تقدیم کرد
سُرسُره می ساخت دلدار و این . دلهاسرید*