دل آدمی

زيبايي حقيقت است
و حقيقت زيبايي است
و هر دو عين وجودند
و هر سه عين عشقند
و هرچهار همان شادي مطلق اند
و هر پنج (زیبائی.حقیقت.وجود.عشق و شادی)

دل آدمي است که چون پنجه آفتاب
جامي از شراب نور به دست جهانيان مي دهد

دل آدمي ،
اگر چون دهکده عالم جايگاه آب و ملک و دام و دد نباشد
خانه عشق است
و آنجا چون اتاق هزار آئينه زليخا
به هر سو بنگرد،
جز جمال يوسف و يوسف جمال چيزي نمي بيند:
.............................................................
وچه خوش سرود مولانای جان

تا نقش تو در ديده ما خانه نشين شد
هر جا که نشستيم چو فردوس برين شد